Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άκαρδος

Η ομάδα των νεαρών χίπστερς δίενυαν τον  11ο μήνα  που  βρισκόταν έγκλειστοι στις εκγατάστάσεις του  Οδυσσέα

Υπό την αυστηρή επίβλεψη των  ανθρώπων του Οδυσσέα  δουλεύαν  κουβαλώντας επί 16 ώρες  τα "εμπορεύματα" του στα φορηγά. Μετά τις λίγες ώρες ανάπαυσης που τους έμεναν τους κλειδώνα σε κάποια μικρά  δωμάτια στις αποθήκες  δίνοντας τους  φαί και παρέχοντας τηλεόραση και play station

Κάποια  μέρα οι 5 νεαροί κάνανε  φασαρία  και οι άνθρωποι του Οδυσσέα σπεύσαν να τους  χτυπήσουν όμως βγήκε ο Οδυσσέας απ το γραφείο του και φώναξε

-`Τι  συμβαίνει; Τι φασαρία  είναι αυτή;

Οι νεαροί ζητήσαν  να τον δουν και ο Οδυσσέας έκανε νόημα να του φέρουν στο γραφείο  του έναν απ αυτούς

Κάθισε  απέναντι του  και τον ρώτησε

-Τι συμβαίνει...Γιάννη δεν σε είπαμε;

-Κύριε Οδυσσέα, γιατί μας  απαγάγατε και μας κλείσατε  εδώ μέσα     Το ξέρετε πως είναι παράνομο

-Α , παράνομο. Ο νόμος είναι κάτι  σχετικό. Πράγματα που σήμερα θεωρούνται παράνομα  χτες ήταν νόμιμα και πράγματα που σήμερα θεωρούνται νόμιμα αύριο μπορεί να  κριθούν ως παράνομα

-Και πάλι, είμαστε 10 μήνες εδώ πέρα. Μας βάζετε να κουβαλάμε όλη μέρα αυτά τα  βαριά φορτία...εμείς  φοιτητές είμαστε , δεν είμαστε για  αυτά τα πράγματα, τι ζητάτε από εμάς;

-Εγώ παιδιά  δεν ζητάω τίποτα από εσάς. Απλά  νομίζω θα έπρεπε να με ευχαριστείτε   για όσα  σας προσφέρω

-Μας προσφέρετε; Μα εμείς  δεν ζητήσαμε  να μας προσφέρετε...αυτό που ζούμε

-Κι όμως, το  ζητήσατε

-Πότε  έγινε αυτό;

-3 ώρες πριν σας...ααγάγουμε  όπως λέτε. Δεν θυμάσαι;

-Θυμάμαι που καθόμασταν η παρέα σε μια καφετέρια και όταν ξεκινήσανε να  φύγουμε  σταμάτησαν  κάποια  βανάκια , βγήκαν οι γοριλες σας και  μας  αρπάξαν

-Καλά αυτά είναι τα παρελκόμενα. Δεν θυμάσται τι συζητούσατε στην καφετέρια η...παρέα;

-Συζητούσαμε όπως κάθε παρέα νέων

-όπως κάθε παρέα νέων. Μιλούσατε για τον νόμο περί  16ώρης  εργασίας. Γελούσατε και μεταξύ τυρού και αχλαδιού  αναφέρατε αν θυμάμαι καλά "να πάνε να δουλε΄ψουν, τι ναι για αυτούς τους τεμπελχανάδες  τους  εργάτες 16 ώρες που χουν καλομάθει και κάθονται και μόνο να γκρινιάζουν για συνδικαλιστικά δικαιώματα ξέρουν. 16 ώρε δουλειά και σύνταξη στα 74. όχι θα τους έχουμε να κάθονται  και να τους πληρώνουμε. Αλήθεια εσείς πληρώνεται τους εργαζόμενους στην χώρα;

-όχι αλλά είναι  τρόπος έκφρασης

-α μάλιστα, τρόπος έκφρασης. πάντως συμφωνούσατε  για  16ώρη εργασία  και σύνταξη στα 74

-Παράξενο σας φαίνεται; 

-Μπορείς να μου το εξηγήσεις σε παρακαλώ  λίγο καλύτερα; Πως γίνεται  νέοι  άνθρωποι να συμφωνείτε με κάτι τέτοιο;

-Η χώρα μας πέρασε   το φαινόμενο της οικονομικής κρίσης, μετά  είχε περιπέτειες με  κάποιες   σταλινικές κυβερνήσεις που θέλησαν να μας  γυρίσουν στην δραχμή και να  επιβάλλουν  σοβιετικό  καθεστώς

-Για τον σύριζα λες τώρα ε;

-Ναι

-Οκ  , συνέχισε

-Το πρόβλημα της χώρας και αυτό  το παραδέχονται όλοι είναι η  χαμηλήπαραγωγικότητα της. Νόμοι όπως αυτοί για την  16ώρη εργασία και την σύνταξη στα 74 θα μειώσουν τα δημόσια  έξοδα απ την μιά και θα αυξήσουν την παραγωγικότητα απ την άλλη

-Εγώ όμως Γιάννη που σας έχω εδώ να δουλεύεται 163 ώρες  την μέρα  δεν βλέπω  καμιά  άνοδο στην παραγωγικότητα σας. Μόνο γκρίνια  βλέπω  και απαίτηση για περισσότερες ώρες ξεκούραση. Θα ξεκουραστείτε κατ απαίτησιν δική σας  στα 74 σας όταν θα σας βγάλω στην σύνταξη

-Καθίστε λίγο , είμαστε 21 ετών  και λέτε πως θα μας κρατήσετε φυλακισμένους εδώ ς τα 74;

-Θέλετε να σας αφήσω να  βγείτε έξω ; Να σας κρατήσουν τα αφεντικά  και το κράτος  φυλακισμένους  ως τα 74 ;

-Φυσικά

-Γιατί; Τι διαφορά θα  υπάρχει από αυτην εδώ την αποθήκη  - φυλακη;

-Θα είμαστε ελεύθεροι

-Ελεύθεροι με ρευμα νερό νοίκι και άλλες  υποχρεώσεις να τρέχουν και να πρέπει κάθε μήνα ναπληρώνεις περισσότερα απ όσα  βγάζεις; Εδώ που  είστε  τουλάχιστον αυτά τα πληρώνω εγώ

-Ναι αλλά  είμαστε φυλακισμένοι. Έξω θα χουμε μια  φυσιολογική ζωή

-Μια φυσιολογική ζωή

-Μια  φυσιολογική ζωή

-Με 16 ώρες δουλειά και σύνταξη στα  74;

-Εμάς οι οικογένειες  μας δεν είναι  μισθωτοί, κάτι τέτοιο  αφορά  παιδιά  που δεν θα έχουν τις δυνατότητες ή τα πτυχία που εμείς θα πάρουμε

-Τώρα καταλαβαίνω. Εκείνο το βράδυ στην καφετέρια όταν υπερασπιζόσασταν την  16ώρη εργασία και την  σύνταξη στα 80

-Στα 74

-Καλά , μέχρι να τελειώσουμε την κουβέντα  μας θα χει πάει στα 80, πίστεψε με, λοιπόν εκείνο το βράδυ μιλούσατε σκεπτόμενοι  τι  είναι καλό να συμβεί στους  άλλους. Δεν φέρατε  ας πούμε την θέση σας στην κατάσταση που θα βρεθεί κάποιος  αν  γίνουν πράξη όσα  εύχεστε

-Σας εξήγησα, εμείς είμαστε άλλο

-Είστε προορισμένοι για κάτι άλλο, όχι για εργάτες ή  εργαζόμενοι. Αυτό μου λες;

-Ακριβώς καιη θέση μας είναι εκεί έξω όχι εδώ μέσα

-Καλώς. Τελειώσαμε. Θα δώσω εντολή να σταματήσετε να  εργάζεστε 16ωρα εδώ μέσα και σε  τρεις μέρες  θα  σας απελευθερώσουμε. πήγαινε τώρα

-Αλήθεια τώρα;

-Μόλις τώρα δεν μου είπες πως δεν είστε προορισμένοι για  εργάτες; Θα το σεβαστώ

Ο  Γιάννης  βγήκε απ το γραφείο του Οδυσσέα και  αμέσως μπήκε μέσα ο συνεργάτης του ο Μάρκος

-Τα παιδιά δεν  είναι προορισμένοι για εργάτες, είπε ο Οδυσσέας,  σταμάτα τους απ την δουλειά, κλείσε τους στα  δωμάτια  τους και βάλε τους δικούς μας να τους πατήσουν για τρεις μέρες  καλές δόσεις  από κρακ μέχρι να εθιστούν

-Και μετά;

-Μετά παρέδωσε τους στους μικροαστούς  γονείς  που  τους μεγάλωσαν  όπως τους μεγάλωσαν να  τους διαχειριστούν γιατί πολύ μας ζαλίσανε

-Είσαι  σίγουρος Οδυσσέα; Δίνεις με την καρδιά σου  αυτή την εντολή;

-Μάρκο, εδώ και πολύ καιρό δεν έχω καρδιά, μου την πήραν αυτοί  που  τρέχουν  τον κόσμο εκεί έξω. Γιατί να νοιαστώ  για τους συμμάχους τους, επειδή είναι  παιδιά; Αυτά επέλεξαν να  πηδήξουν απότομα απ την  παιδική νεανικότητα, την μετεφηβεία , τον αυθορμητισμό, την καλοσύνη και την αλληλοβοήθεια  στον κόσμο των μεγάλων.

Αν  βιάζονται  να ζήσουν  στον κόσμο των μπαμπάδων τους ας φροντίσουμε   να  συμβεί, αντιστρέφοντας όμως κάπως τους ρόλους  μέσα σε αυτόν τον κόσμο

Θα ζήσουν στον κόσμο που ονειρεύονται αλλά όχι  όπως το ονειρεύονται

Πέτα μέσα τους το κρακ και αμόλα τους μετά να παρακαλάνε για λίγη καλοσύνη 




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Woman in revolution (paint)

 

Γυναίκα ντελίβερυ 1

Είχε πάει 10 και μισή το βράδυ. Αυτή την ώρα  , τις καθημερινές οι δρόμοι αδειάζαν  από τα αυτοκίνητα Της άρεσε αυτή η ώρα. Μπορούσε να δουλέυει πιο άνετα.  Καβαλούσε  το παπάκι της και  πήγαινε τις παραγγελίες  πιο γρήγορα  χωρίς να είναι αναγκασμένη να τρέχει. Μια τέτοια  ώρα  μέσα στο ψιλόβροχο  οδηγούσε  ακούγοντας  στα ακουστικά την αγαπημένη της  μουσική απ τα  80ς   Φτάνοντας με τις πίτσες στα χέρια   στον όροφο που ήταν ο πελάτης,  χτύπησε το κουδούνι του Της  ανοίξαν  δυο έφηβοι που χαμογελούσαν σαν χαζοί Από μέσα της ήρθε η μυρωδιά του μπάφου. Γνώριμη μμυρουδιά. Στην ηλικία τους  τα ίδια έκανε με τις φίλες της ή με το  τότε  αγόρι  της, που μετά έγινε σύζυγος της  , μετά  την κεράτωσε και μετά την χώρισε  αφήνωντας της  άφραγκη να συνεχίσει την ζωή της Τα πιτσιρίκια  της κοιτούσαν εντυπωσιασμένα. Ακόμη και στα  37 της ...

Ντίσκο παράνοια-Η φοιτήτρια ιατρικής (μαύρη κωμωδία)

Η κοπέλα  έτρεχε   στον χωματόδρομο έξω απ την ντισκοτέκ φωνάζοντας  "βοήθεια" Από πίσω της , την ακολουθούσε  όσο γρήγορα μπορούσε ο κουτσός μονόφθαλμος χοντρός   τύπος  φωνάζοντας της "στάσου, δεν θα σε πονέσω"  Η κοπέλα έκανε έναν  κύκλο στον χωματόδρομο με τον χόντρό κουτσό  να την ακολουθεί. Θα μπορούσε να κατευθυνθεί ξανά προς την ντίσκο  όπου είχε ακόμη  κόσμο όμως αυτή   έστριψε και χώθηκε μέσα στο δάσος  όπου δεν υπήρχε  φωνή φωνάζοντας  τώρα ακόμη πιο  δυνατά  "βοήθεια"  ελπίζοντας πως θα την άκουγε κάποιος απ την  ντίσκο Μέσα στην ντίσκο η μουσική ήταν εκκωφαντική. μεταξύ  δυο  τραγουδιών επικράτησε  ένα  κενό  θορύβου για  10 δευτερόλεπτα. Ένας σερβιτόρος άκουσε  πως απ έξω μια γυναικεία  φωνή  καλούσε σε  βοήθεια και έτρεξε αμέσως στον dj. Ανέβηκε  στην υπερυψωμένη θέση του και του φώναξε στο αυτί -Μην αφήσεις...