Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γράμμα απ το μέλλον...για την επανάσταση

 Στην επανάσταση μας κάναμε  το πιο ΛΑΘΟΣ απ όσα προβλεπόνταν

Οι άλλες δυνάμεις  , αυτές των αυταρχικών που θα απελευθερώναν απ τους κακούς τον κόσμο για να τον υποτάξουν στην δική τους καλοσύνη , μέσα απ τις γυαλιστερές της ρουφιανιάς  και της εξουσίας στολές τους, μας κοιτάξαν με βλοσυρό ύφος και μας μαλώσαν...σχεδόν μας διέταξαν στο όνομα των προαιώνιων εχθρών  τους να τους  υπακούσουμε και να αλλάξουμε το ΛΑΘΟΣ μας

Αλλάξτε  την γέννα σας , τους απαντήσαμε

Μπείτε στην κοιλιά  της μάνας σας ξανά και  βγείτε αλλιώς, τους είπαμε, το ΛΑΘΟΣ μας εμείς δεν το άλλζουμε


Κάθε μάχη προβλέπει να βάζεις μπροστά τα παλικάρια σου, τους πιο δυνατούς  και να χτυπάνε τον εχθρό

Εμείς αυτούς τους αφήσαμε πίσω

Βάλαμε  μπροστά  τους πιο αδύναμους, τους λιγότερο σωματώδεις

Τους δυνατούς  τους αφήσαμε πίσω, να  σώζουν και να περιθάλπουν τα μικρά παιδιά, τους  γέρους,  τα θύματα των ανήλεών εχθρικών βομβαρδισμών , να βοηθούν τους τραυματίες και τους ανάπηρους που άφηνε  ο  πόλεμος πίσω του

Εκεί  θέλαμε  τους δυνατούς, να σώζουν τις ζωές

Οι λιγότερο δυνατοί, μα ζωντανοί και  αυτοί θα  αναλαμβάναν όλα τα άλλα

Και αν χρειαζόταν κάτι  , γνώριζαν πως η  ζεστή αγκαλιά των δυνατών βρισκόταν στα μετόπισθεν να τους βοηθήσει, να τους γιατρέψει 

έτσι ξεκινήσαμε  να σώσουμε τον κόσμο

έναν κόσμο που  δεν σωζώνταν με τίποτα αφού  και στις τάξεις των επαναστατών  υπήρχαν οι φέροντες  διαφορετικές σημαίες μα ίδια  ιδεολογία με αυτή του εχθρού

Και τον σώσαμε, δεν τα πήγαμε και άσχημα

Απλά κάναμε ότι ακριβώς δεν έπρεπε να κάνουμε


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Woman in revolution (paint)

 

Salonika-Η πόλη που δεν φαίνεται(κεφάλαιο 5-tattooed lady)

  Η Ελπίδα καθόταν  στο  κρασάδικο μαζί με την εδώ και ένα μήνα καινούργια της σχέση , τον Αντώνη. Ο Σήφης ανηφόρισε την Ροτόντα μέσα στο ψιλόβροχο κοιτώντας  ευθεία μπροστά και ελαφρώς προς τα κάτω προς το οδόστρωμα Προσπέρασε μια παρέα  γκοθάδες -ο ένας φορούσε μια μακριά μαύρη  φούστα- που κατηφορίζαν προς την πλατεία Ναυαρίνου. Παραλίγο να  έπεφτε πάνω σε μια  πρωτοετή  φοιτήτρια που επίσης κατηφόριζε και τον είδε  τελευταία στιγμή κα  τον απέφυγε παραμερίζοντας Έφτασε έξω απ το μαγαζί. Κοίταξε απ την τζαμένια πόρτα στο εσωτερικό και  διέκρινε την Ελπίδα  να φιλιέται στο στόμα με τον Αντώνη. Έσφιξε με το χέρι του  το πιστόλι που είχε  στην τσέπη της αθλητικής ζακέτας του. Με το άλλο χέρι έσφιξε με δύναμη  το χερούλι  της πόρτας και την άνοιξε. Μπήκε στο μαγαζί και προχώρησε προς το τραπέζι τους Πως ήταν  δυνατόν να ξεχνάει  τρία  χρόνια  σχέσης έτσι;  Αυτό σκέφτηκε Και όλα...

Τι έκανες;(σύντομο διήγημα)

 Στο  εγκαταλελειμμένο  υπόγειο  πάρκινγκ υπήρχε μια καρέκλα. Σε αυτήν καθόνταν ένα  δεμένος πισθάγκωνα άντρας.Ο Οδυσσέας και απέναντι του υπήρχε μια άλλη  καρέκλα στην οποία καθόνταν ο επιθεωρητής Νικολάου Οι δυο άντρες  κοιτάζαν ο ένας τον άλλον αμίλητοι πριν ο επιθεωρητής σπάσει την σιωπή -Χαμογελάς. Οδυσσέα. Ο Οδυσσέας συνέχιζε να τον κοιτάζει και να χαμογελάει -Είσαι  ξυλοκοπημένος, χρειάζεσαι άμεσα  γιατρό, είσαι σ τα χέρια μας. Κανείς δεν γνωρίζει που βρίσκεσαι. Ίσως ναι να  μην είσαι ζωντανός σε λίγες ώρες ή λεπτά και συ  χαμογελάς; -Ναι. Για την ακρίβεια σε κοιτάζω και χαμογελάω -Γιατί; Πιστεύεις πως  εγώ βρίσκομαι σε δεινή  θέση και συ πως είσαι καλύτερα από εμένα; -Εσύ πιστεύεις κάτι διαφορετικό; Ο επιθεωρητής ξεφύσηξε -Να σου πω. Εγώ έχω μια σταθερή  δουλειά. Στην αστυνομία. Έχω μια πολύ καλή ανώτερη θέση. Στην αστυνομία. Πληρώνει καλά αυτή η  θέση. Σύντομα θα πάρω και προαγωγή και ίσως  στις επό...