Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επανάσταση χωρίς κοινωνιολογία δεν υπάρχει + ένα τραγούδι

 


Ειδικά μετά την επιβολή των μνημονίων αλλά και της  υγειονομικής καραντίνας  γινόμαστε μάρτυρες αποτρόπαιων οικογενειακών  εγκλημάτων ή αυτοκτονιών

Τα μνημόνια συνέβαλαν στην οικονομική και οι καραντίνες στην  ψυχολογική  εξαθλίωση μεγάλου μέρους του πληθυσμού -αν και  αρκετοί ειδικοί  αναφέρουν πως  ψυχολογικά θα κάνουμε όλοι παγκοσμίως πολύ καιρό  να ξεπεράσουμε αυτό που μας  έφερε ειδικά η καραντίνα


Και γιατί στην οικογένεια;

Η οικογένεια  είναι  το πρώτο πεδίο όπου καθημερινά  έρχονται σε τριβή οι άνθρωποι

Η επαφή είναι πιο άμεση και  ως εκ τούτου οι αντιδράσεις  ενός καταπιεσμένου  οργανισμού την πλήττουν πιο άμεσα


Χτες ένας  30χρόνος πυροβόλησε την μητέρα του στο κεφάλι  με καραμπίνα  σχεδόν εξ επαφής  μέσα σε αυτοκίνητο που νοίκιασε  στην περιοχή Χαλκηδόνας  Θεσσαλονίκης


Ο νεαρός αναζητείται απ τις αρχές  ενώ άφησε  σημείωμα   στον τόπο του εγκλήματος όπου αναφέρει πως "τα οικονομικά προβλήματα σε συνάρτηση με την  ψυχολογική αστάθεια της μητέρας του τον έκαναν  να  φτάσει  στο έγκλημα"


Τον τελευταίο καιρό  παρατηρούμε   μια αντιμετώπιση απ την κοινωνία που κατά κόρον έχει δυο σκέλη

α)το ακροδεξιό , όπου ζητά  επαναφορά της θανατικής  ποινής  ως τιμωρία για ανθρώπους  σαν τον 30χρόνο καθώς και αυστηροποίηση όλων των ποινών  για όλα τα αδικήματα, ισόβια  για μια  ένα παράνομο παρκάρισμα κλπ. 

Μια μεταφορά του  αμερικάνικου δόγματος  law n order στην πιο  υπερβολική του μορφή με αρκετές  δόσεις  πατριωτικού ακροδεξιού σουρρεαλισμού

β)την αριστερά που  βαφτίζει όλα  τα περιστατικά "γυναικοκτονίες"  και  φορτώνει το  φταίξιμο στην "πατριαρχία" που ενυπάρχει  στο  dna των αντρών 

Και  στις δυο περιπτώσεις  βλέπουμε  πως υπάρχει ένα  στοιχείο υπερβολής, ένα στοιχείο "τσουβαλιάσματος" και κανέναν  στοιχείο ανάλυσης των κοινωνικών  εκείνων  συνθηκών που ξαφνικά κάναν ένα  μεγάλο κομμάτι των κοινωνιών μας να τρελλαθεί, να φτάνει στα όρια του  και να ξεκινά να σκοτώνει

Οι αιτίες  φορτώνονται  αβίαστα σε κάποιο  "νομοτελειακό  γίγνεσθαι"...

για τους ακροδεξιούς απλά  φυτρώνουν παλιάνθρωποι χωρίς λόγο

ενώ για τους αριστερούς απλά  γεννιούνται παλιάνθρωποι  λόγο φύλλου


Τα πράματα όμως  δεν είναι έτσι

Καμιά μάνα, καμιά γυναίκα, δεν  γεννιούνται τρελές και κανένας  γιός ή σύζυγος (ή και γυναίκα) δεν  γεννιούνται φονιάδες

Έχει  ξοδευτεί τόνος μελάνι και  έχουν γραφτεί τόνοι μελετών όπου  η ψυχολογία  επηρεάζεται απ τις οικονομικές συνθήκες που βιώνουν τα άτομα  μεταξύ άλλων παραγόντων

Ο νεο- φιλελευθερισμός ως το ανώτατο στάδιο μετεξέλιξης του καπιταλισμού(μέχρι στιγμής μιας και  πλέον δρομολογείται το επόμενο του  στάδιο  από δυνάμεις όπως το ΜΕΡΑ25 που εκφράζουν στην Ευρώπη  την σχολή του Πανεπιστημίου του Τέξας) τα τελευταία χρόνια  επιχειρεί να ακυρώσει την  επιστήμη της κοινωνιολογίας επειδή απ την  φύση της είναι μια  εν είδη αντεξουσιαστική επιστήμη

Το δόγμα του  νεο-φιλελευθερισμού  αναφέρει πως "δεν υπάρχουν κοινωνίες αλλά άτομα"

Απομονώνοντάς το άτομο απ όσα  υφίσταται  μέσα στην κοινωνία απ την οικονομική και πολιτική  εξουσία  μεταθέτει την ανάλυση των πράξεων του  σε μια προτεσταντικής   υφής επεξήγηση

"Γεννήθηκε καλός ή κακός"

"Κάποιος βολεμένος που  δεν  του λείπει  τίποτα δεν σκοτώνει επειδή γεννήθηκε  καλός άνθρωπος. Κάποιος  εξαθλιωμένος  που πιέζεται οικονομικά και ψυχολογικά σκοτώνει επειδή είναι κακός άνθρωπος"

Αυτό είναι το δόγμα  του νεο- φιλελευθερισμού  με πολλές δόσεις προτεσταντικής φιλοσοφίας(άλλωστε  ο προτεσταντισμός είναι το  θρησκευτικό  υπόβαθρο για να πατήσει ο καπιταλισμός όπως ακριβώς το 12θεο  ήταν  το αντίστοιχο  για να πατήσει και αναπτυχθεί η  αρχαία  αθηναική  δημοκρατία)

Η  αριστερά  πάντως που πάντα είχε  μια ιδιαίτερη σχέση  με την κοινωνιολογία  δεν θα έπρεπε  σήμερα να της γυρίσει την πλάτη ακολουθώντας τον νεο-φιλελευθερισμό στην δημιουργία  ενός "νεοταλιμπανικού  λόγου" έστω και αν αυτός  φαινομενικά είναι ο  αντίστροφος του "νεοταλιμπανικού" λόγου  των αστών και της άκρας δεξιάς


Αν είστε κάποιος που πιέζεται οικονομικά και ψυχολογικά εκεί έξω  σκεφτείτε  πριν δράσετε πως  η πρόκληση  κακού στους κοντινούς σας  δεν θα σας αποφέρει την ησυχία που αποζητάτε και πως τα αίτια που οι  δικοί σας άνθρωποι συμπεριφέρονται  αλλόκοτα ή επιθετικά σε σας  βρίσκονται όχι στον χαρακτήρα τους αλλά  στις συνθήκες οι από πάνω  δημιουργήσαν   με σκοπό την αλλοτρίωση τους


Το  τραγούδι που ακολουθεί   αν το έγραφε ο ozzy  θα  επέλεγε το επίθετο "mad" ή  "crazy"

Diary of  a mad man

Οι blackfoot  αντ  αυτού επιλέγουν  τον  επιθετικό προσδιορισμό "Working"

diary  of a  working man

βρες την διαφορά





 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Woman in revolution (paint)

 

Γυναίκα ντελίβερυ 1

Είχε πάει 10 και μισή το βράδυ. Αυτή την ώρα  , τις καθημερινές οι δρόμοι αδειάζαν  από τα αυτοκίνητα Της άρεσε αυτή η ώρα. Μπορούσε να δουλέυει πιο άνετα.  Καβαλούσε  το παπάκι της και  πήγαινε τις παραγγελίες  πιο γρήγορα  χωρίς να είναι αναγκασμένη να τρέχει. Μια τέτοια  ώρα  μέσα στο ψιλόβροχο  οδηγούσε  ακούγοντας  στα ακουστικά την αγαπημένη της  μουσική απ τα  80ς   Φτάνοντας με τις πίτσες στα χέρια   στον όροφο που ήταν ο πελάτης,  χτύπησε το κουδούνι του Της  ανοίξαν  δυο έφηβοι που χαμογελούσαν σαν χαζοί Από μέσα της ήρθε η μυρωδιά του μπάφου. Γνώριμη μμυρουδιά. Στην ηλικία τους  τα ίδια έκανε με τις φίλες της ή με το  τότε  αγόρι  της, που μετά έγινε σύζυγος της  , μετά  την κεράτωσε και μετά την χώρισε  αφήνωντας της  άφραγκη να συνεχίσει την ζωή της Τα πιτσιρίκια  της κοιτούσαν εντυπωσιασμένα. Ακόμη και στα  37 της ...

Ντίσκο παράνοια-Η φοιτήτρια ιατρικής (μαύρη κωμωδία)

Η κοπέλα  έτρεχε   στον χωματόδρομο έξω απ την ντισκοτέκ φωνάζοντας  "βοήθεια" Από πίσω της , την ακολουθούσε  όσο γρήγορα μπορούσε ο κουτσός μονόφθαλμος χοντρός   τύπος  φωνάζοντας της "στάσου, δεν θα σε πονέσω"  Η κοπέλα έκανε έναν  κύκλο στον χωματόδρομο με τον χόντρό κουτσό  να την ακολουθεί. Θα μπορούσε να κατευθυνθεί ξανά προς την ντίσκο  όπου είχε ακόμη  κόσμο όμως αυτή   έστριψε και χώθηκε μέσα στο δάσος  όπου δεν υπήρχε  φωνή φωνάζοντας  τώρα ακόμη πιο  δυνατά  "βοήθεια"  ελπίζοντας πως θα την άκουγε κάποιος απ την  ντίσκο Μέσα στην ντίσκο η μουσική ήταν εκκωφαντική. μεταξύ  δυο  τραγουδιών επικράτησε  ένα  κενό  θορύβου για  10 δευτερόλεπτα. Ένας σερβιτόρος άκουσε  πως απ έξω μια γυναικεία  φωνή  καλούσε σε  βοήθεια και έτρεξε αμέσως στον dj. Ανέβηκε  στην υπερυψωμένη θέση του και του φώναξε στο αυτί -Μην αφήσεις...