Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μουσικάντη ψόφα,

 


Σου έσπασα τα μούτρα 

έτσι όπως σε είδα να κάθεσαι  ήσυχος και αμέριμνος

λίγο αντεξουσιαστής και λίγο σταλινολάγνος

στο Κουκάκι σαν σταρ του σινεμα

Η πρώτη μου μπουνιά στα γυαλιά ηλίου σου και στο υπεροπτικό δήθεν ροκ χαμόγελο σου

και τα γυαλιά  θρυμματισμένα να χώνονται μέσα  στο μάτι σου

ξαναπαίξε μπαγλαμά και κιθάρα, ξαναφτιάξε  στίχο να μιλάει για βίγκαν σουβλάκια

ξανακάνε δυτικοευρωπαϊκά  αστειάκια με το  εγχώριο lifestyle και  τους έμπορους  ντρόγκας να σε προωθούν, μπορείς και χωρίς μάτια, αφού ματιά  δεν είχες ποτέ, μόνο  το στόμα και το μυαλό σου γεννούσαν γελοτοποιίστικα αραβουργήματα  στην υπηρεσία  χαλάρωσης όσων φοιτητών ονειρεύονται να γίνουν τα αυριανά μας αφεντικά

Κλώτσησα και τον φίλο σου που ρθε να σε υπερασπιτεί

που φώναζε"τι σου κανε  ρε  το παιδί"

επίτηδες τον κλώτσησα με  τρόπο ώστε να χάσει την ισορροπία του  και να πέσει πα τα σκαλιά 

να πάθει ζημιά

γιατί του άρεσε το αστειάκι σου  με τα βίγκαν  σουβλάκια

ξες  για το κρέας που τρώω δεν θέλω να το βαφτίζεις βήγκαν

ξες θέλω να σέβεσαι τους άγνωστους φίλους μου που επιλέγουν να μην  τρων κρέας

ξες αν δεν μπορείς να  φτιάξεις έξυπνο  στίχο μην χτίζεις μια αντεξουσιαστική σταλινολάγνα lifestyle  δεξιά στην υπηρεσία μιας  χιπστερικής  αριστεράς

Δεν λυπήθηκα καθόλου που έπαθες ζημιά

λυπάμαι μόνο που ακόμη  η κουλτούρα σου υπάρχει

αλλά που θα πάει αυτό το χαμόγελο σου όταν είσαι  χαρούμενος  με  την εικόνα του  εξπυνάκια  που επινόησες θα το σβήσουμε μια μέρα

όταν θα σου  χώνουμε το μπαγλαδαμάκι και την κιθάρα στο στόμα  καθώς θα περιμένεις  το τέλος  σου στην ουρά με τους φασίστες και τους καθώς πρέπει που υπηρετείς  δήθεν πολεμώντας τους

εδώ ακούτε την εκπομπή

"Δημοσιογραφική Αποτυχία"




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Woman in revolution (paint)

 

Salonika-Η πόλη που δεν φαίνεται(κεφάλαιο 5-tattooed lady)

  Η Ελπίδα καθόταν  στο  κρασάδικο μαζί με την εδώ και ένα μήνα καινούργια της σχέση , τον Αντώνη. Ο Σήφης ανηφόρισε την Ροτόντα μέσα στο ψιλόβροχο κοιτώντας  ευθεία μπροστά και ελαφρώς προς τα κάτω προς το οδόστρωμα Προσπέρασε μια παρέα  γκοθάδες -ο ένας φορούσε μια μακριά μαύρη  φούστα- που κατηφορίζαν προς την πλατεία Ναυαρίνου. Παραλίγο να  έπεφτε πάνω σε μια  πρωτοετή  φοιτήτρια που επίσης κατηφόριζε και τον είδε  τελευταία στιγμή κα  τον απέφυγε παραμερίζοντας Έφτασε έξω απ το μαγαζί. Κοίταξε απ την τζαμένια πόρτα στο εσωτερικό και  διέκρινε την Ελπίδα  να φιλιέται στο στόμα με τον Αντώνη. Έσφιξε με το χέρι του  το πιστόλι που είχε  στην τσέπη της αθλητικής ζακέτας του. Με το άλλο χέρι έσφιξε με δύναμη  το χερούλι  της πόρτας και την άνοιξε. Μπήκε στο μαγαζί και προχώρησε προς το τραπέζι τους Πως ήταν  δυνατόν να ξεχνάει  τρία  χρόνια  σχέσης έτσι;  Αυτό σκέφτηκε Και όλα...

Τι έκανες;(σύντομο διήγημα)

 Στο  εγκαταλελειμμένο  υπόγειο  πάρκινγκ υπήρχε μια καρέκλα. Σε αυτήν καθόνταν ένα  δεμένος πισθάγκωνα άντρας.Ο Οδυσσέας και απέναντι του υπήρχε μια άλλη  καρέκλα στην οποία καθόνταν ο επιθεωρητής Νικολάου Οι δυο άντρες  κοιτάζαν ο ένας τον άλλον αμίλητοι πριν ο επιθεωρητής σπάσει την σιωπή -Χαμογελάς. Οδυσσέα. Ο Οδυσσέας συνέχιζε να τον κοιτάζει και να χαμογελάει -Είσαι  ξυλοκοπημένος, χρειάζεσαι άμεσα  γιατρό, είσαι σ τα χέρια μας. Κανείς δεν γνωρίζει που βρίσκεσαι. Ίσως ναι να  μην είσαι ζωντανός σε λίγες ώρες ή λεπτά και συ  χαμογελάς; -Ναι. Για την ακρίβεια σε κοιτάζω και χαμογελάω -Γιατί; Πιστεύεις πως  εγώ βρίσκομαι σε δεινή  θέση και συ πως είσαι καλύτερα από εμένα; -Εσύ πιστεύεις κάτι διαφορετικό; Ο επιθεωρητής ξεφύσηξε -Να σου πω. Εγώ έχω μια σταθερή  δουλειά. Στην αστυνομία. Έχω μια πολύ καλή ανώτερη θέση. Στην αστυνομία. Πληρώνει καλά αυτή η  θέση. Σύντομα θα πάρω και προαγωγή και ίσως  στις επό...