Μια σύντομη ανάλυση στα ψυχοπαθολογικά αίτια που κάνουν τον φασίστα

Εκεί έξω υπάρχει ο κοινωνικός  , οικονομικός και φυλετικός ρατσισμός, όπως και πολλών άλλων ειδών  ρατσισμοί

Σίγουρα ο "ρατσισμός κατά των ελλήνων  ρατσιστών" που αρέσκονται να αναφέρουν οι  έλληνες  φασίστες για να δικαιολογήσουν την ιδεολογία τους δεν είναι ρατσισμός, απλά  είναι η  αντίσταση μιας κοινωνίας  σε  ιδέες και ανθρώπους που θέλουν να την σκλαβώσουν  περισσότερο απ ότι κάνει σήμερα "με το γάντι" ο  δημοκρατικού τύπου καπιταλισμός

Ας δούμε όμως ψυχοπαθολογικά σύμφωνα με  τους επιστήμονες  τί και γιατί κάνει κάποιος ρατσιστή-η  ψυχοπαθολογία δεν διαχωρίζει  τους λόγους  που αναπτύσσει κάποιος αυτή την συμπεριφορά σε σχέση με το είδος του ρατσισμού του.

Οποιονδήποτε είδους ρατσισμό και αν αναπτύσσεις τα  ψυχικά αίτια που τον γεννούν είναι τα ίδια  πάμε  να τα δούμε εν συντομία και  φυσικά εξετάζουμε  τον ψυχικό κόσμο του ρατσιστή -οπαδού ενός  κόμματος ή αρχηγού. Ο ίδιος ο αρχηγός ή οι πίσω από αυτόν μπορεί και να μην είναι καθόλου ρατσιστής αλλά να τον χρησιμοποιεί γιατί θεωρεί  πως αποτελεί όχημα για την πολιτική του πρόοδο ή για τον προσωπικό του πλουτισμό  κλπ

1

-Σε επίπεδο προσωπικότητας θα μπορούσαμε να αναφερθούμε στον νάρκισσο που υποτιμώντας τον άλλο, προσπαθεί να αποκτήσει αξία ο ίδιος, λόγω της ψυχοσυναισθηματικής του ανεπάρκειας. Εδώ μιλάμε όμως για κάτι χαρακτηρολογικό που αθροίζοντας και τυχόν άλλα χαρακτηριστικά σύμφωνα με το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM-V), έγκειται στα πλαίσια της διαταραχής προσωπικότητας.

2

-Η ζήλια και ο φθόνος για το άτομο που έχουν απέναντί τους είναι άλλος ένας κακός σύμβουλος αυτής της νοοτροπίας. Πολλές φορές οι άνθρωποι προτιμούν να υποτιμούν αυτό που ουσιαστικά ζηλεύουν ή κατά βάθος θαυμάζουν, γιατί δεν έχουν την πεποίθηση ότι οι ίδιοι θα μπορούσαν να το συναγωνιστούν. Η απαξίωση σε τέτοιες περιπτώσεις είναι μία πιο εύκολη οδός.

Σε κάθε περίπτωση ωστόσο καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το άτομο μειώνει και υποτιμά τον άλλο για να νιώσει ισχυρότερο και να υπερβεί τις δικές του ανασφάλειες.

Οι άνθρωποι που έχουν την τάση να μειώνουν άλλους ουσιαστικά κουβαλούν τα δικά τους κόμπλεξ και τις δικές τους ανασφάλειες. Οι ίδιοι νιώθουν ανεπαρκείς, έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και δεν έχουν αγαπήσει τον εαυτό τους -αυτό συμβαίνει γιατί δεν έχουν οι ίδιοι χτίσει σχέση με τον εαυτό τους- με αποτέλεσμα να μην κάνουν την αυτοκριτική τους, να μην ενοχοποιούνται, να μην φιλτράρουν αυτά που λένε. Έχουν πρόθεση να υποβιβάζουν τον άλλο για να ελαφρύνουν τη δική τους ανεπάρκεια

πηγή για  τις δυο αυτές  αναλύσεις  και θέσεις