Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σκουπα ρομπότ δραπέτευσε από σπίτι μικροαστών

 


Όσο περνούν τα χρόνια ο σύγχρονος μικροαστός (και όχι μόνο)άνθρωπος   καταβάλλει  ολοένα και πιο φιλότιμες προσπάθειες ώστε να  γίνει ακόμη  πιο ηλίθιος απ ότι είναι

Έχει φτάσει στο  σημείο να αγοράζει σκούπες  ρομπότ, δηλαδή να αναθέτει σε μια μηχανή να βρίσκει τα σημεία του σπιτιού που θέλουν καθάρισμα

Κάπως έτσι μια τυπική μικροαστική  lolipop  χαζοχαρούμενη οικογένεια  ξεκίνησε να στολίζει το Χριστουγεννιάτικο δέντρο- μιας και δεν έχει  εφευρεθεί ακόμη ρομπότ που να  στολίζει  δέντρα και να γιορτάζει  για  εμάς τις  γιορτές- ξεχνώντας την πόρτα του σπιτιού τους  ανοιχτή.Παράλληλα  βάλαν και το ρομπότ  να σκουπίζει

Το ρομπότ εντόπισε το άνοιγμα στην πόρτα, βγήκε από αυτή  κουνώντας την μάλιστα ελαφρά κάνοντας το καμπανάκι που ήταν προσαρμοσμένο πάνω της να χτυπήσει αλλά η οικογένεια  που χει μπει στην λογική  "τα ρομπότ  τα κάνουν σχεδόν όλα για εμάς" δεν μπήκε  στον κόπο να δει "γιατί χτύπησε το καμπανάκι της εξώπορτα"

Αυτό είχε  ως αποτέλεσμα  το ρομπότ να βγει έξω στους δρόμους και η  τυπική μικροαστική lolipop οικογένεια να συνεχίζει  να στολίζει  το δέντρο χαμογελώντας σαν χαζοί

Όταν κατάλαβαν τι είχε  συμβεί ξεκίνησαν να  ψάχνουν το ρομπότ μέσα στο σπίτι 

Το απελευθερωμένο- απ τον μικροαστικό εγκλεισμό ρομπότ- έκανε για ώρες βόλτες  στους δρόμους της γειτονιάς σκουπίζοντας  τους 

Με το θέμα ασχολήθηκε  και το τηλεοπτικό δίκτυο cnn και η οικογένεια  δεν ντράπηκε  να  κάνει δηλώσεις για το συμβάν 

Συμπέρασμα;

Τους μικροαστούς δεν τους αντέχουν ούτε τα μηχανήματα που κατασκεύασαν οι ίδιοι για να τους κάνουν την ζωή  ευκολότερη και με την πρώτη  ευκαιρία αποδρούν και τρέχουν μακριά τους


προτεινόμενα

εκπομπή this is salonika 3-το παλιό κλεφτρόνι


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Woman in revolution (paint)

 

Salonika-Η πόλη που δεν φαίνεται(κεφάλαιο 5-tattooed lady)

  Η Ελπίδα καθόταν  στο  κρασάδικο μαζί με την εδώ και ένα μήνα καινούργια της σχέση , τον Αντώνη. Ο Σήφης ανηφόρισε την Ροτόντα μέσα στο ψιλόβροχο κοιτώντας  ευθεία μπροστά και ελαφρώς προς τα κάτω προς το οδόστρωμα Προσπέρασε μια παρέα  γκοθάδες -ο ένας φορούσε μια μακριά μαύρη  φούστα- που κατηφορίζαν προς την πλατεία Ναυαρίνου. Παραλίγο να  έπεφτε πάνω σε μια  πρωτοετή  φοιτήτρια που επίσης κατηφόριζε και τον είδε  τελευταία στιγμή κα  τον απέφυγε παραμερίζοντας Έφτασε έξω απ το μαγαζί. Κοίταξε απ την τζαμένια πόρτα στο εσωτερικό και  διέκρινε την Ελπίδα  να φιλιέται στο στόμα με τον Αντώνη. Έσφιξε με το χέρι του  το πιστόλι που είχε  στην τσέπη της αθλητικής ζακέτας του. Με το άλλο χέρι έσφιξε με δύναμη  το χερούλι  της πόρτας και την άνοιξε. Μπήκε στο μαγαζί και προχώρησε προς το τραπέζι τους Πως ήταν  δυνατόν να ξεχνάει  τρία  χρόνια  σχέσης έτσι;  Αυτό σκέφτηκε Και όλα...

Τι έκανες;(σύντομο διήγημα)

 Στο  εγκαταλελειμμένο  υπόγειο  πάρκινγκ υπήρχε μια καρέκλα. Σε αυτήν καθόνταν ένα  δεμένος πισθάγκωνα άντρας.Ο Οδυσσέας και απέναντι του υπήρχε μια άλλη  καρέκλα στην οποία καθόνταν ο επιθεωρητής Νικολάου Οι δυο άντρες  κοιτάζαν ο ένας τον άλλον αμίλητοι πριν ο επιθεωρητής σπάσει την σιωπή -Χαμογελάς. Οδυσσέα. Ο Οδυσσέας συνέχιζε να τον κοιτάζει και να χαμογελάει -Είσαι  ξυλοκοπημένος, χρειάζεσαι άμεσα  γιατρό, είσαι σ τα χέρια μας. Κανείς δεν γνωρίζει που βρίσκεσαι. Ίσως ναι να  μην είσαι ζωντανός σε λίγες ώρες ή λεπτά και συ  χαμογελάς; -Ναι. Για την ακρίβεια σε κοιτάζω και χαμογελάω -Γιατί; Πιστεύεις πως  εγώ βρίσκομαι σε δεινή  θέση και συ πως είσαι καλύτερα από εμένα; -Εσύ πιστεύεις κάτι διαφορετικό; Ο επιθεωρητής ξεφύσηξε -Να σου πω. Εγώ έχω μια σταθερή  δουλειά. Στην αστυνομία. Έχω μια πολύ καλή ανώτερη θέση. Στην αστυνομία. Πληρώνει καλά αυτή η  θέση. Σύντομα θα πάρω και προαγωγή και ίσως  στις επό...