Οι φαύλοι κύκλοι ενός αυτονομούντα απ τον φύρερ του φασίστα

 

Το θεαματικό κράτος των αστών αφήνει  μέσα απ τους μηχανισμούς του χώρο για την ανάδειξη των ηγετών του  σύγχρονου φασισμού στην χώρα

Των ηγετών που υποτίθεται το πολεμούν γιατί αγανάκτησαν

Με  εφόδιο τα  βέλη της  φαρέτρας του θεάματος οι  ηγέτες του μοντέρνου  φασισμού προσελκύουν  αρκετά μέλη και τα εντρυφύουν  στην ιδεολογία  του μίσους   η οποία συγγενεύει  με την ιδεολογία των  θρησκευτικών  ταγών του τόπου

Οι ηγέτες του φασισμού  βυθίζουν τον σύγχρονο  σκλάβο  στην ιδεολογία του μίσους για οτιδήποτε ορίζεται ως διαφορετικό και  φτιάχνουν περιουσίες όσο αυτός  κατεβαίνει στα πιο σκοτεινά μονοπάτια της ανθρώπινης φύσης

Κάποια στιγμή  όμως  όπως είναι φυσικό στην ανθρώπινη  φύση  χτυπούν τα ανακλαστικά της αυτονόμησης απ τους ψευτοηγέτες του έθνους που πολλα υποσχέθηκαν μα τίποτα  δεν δώσαν και το χαμερπές άτομο αντιδρά. 

Όμως φροντίσαν και το θεαματοποιημένο κράτος και οι αρχηγοί του  φασισμού η μόνη παιδεία και οι μόνες αναπαραστάσεις και αφηγήματα που  κατέχει να είναι αναφορικά με το μίσος για τον αδύναμο άνθρωπο

Αντιδρώντας και αυτονομώντας τον εαυτό του απ τον προδότη  ηγέτη , δεν επιλέγει τον αντίθετο δρόμο, μιας και αν και τον γνωρίζει  τον αντιλαμβάνεται ως εχθρικό. Απλά  χαράζει για τον εαυτό του  έναν νέο  δρόμο στα χνάρια και την λογική  που του έμαθε  ο προδότης εθνο -ηγέτης και το θεαματοποιημένο σύστημα

Και αν τα κάνει θάλασσα και αντιμετωπίζει τις συνέπειες του νόμου , τότε θα τρέξει πίσω στην αγκαλιά όχι του εθνό0φασίστα ηγέτη αλλά  του κρατικού θεάματος που γαλούχησε και ελέγχει και τον πρώην αρχηγό του και τον ίδιο

Εκεί θα κλαψουρίσει και εκεί θα βρει μια φιλόξενη  στέγη να ακούσουν το δράμα του και έστω και ειρωνευόμενοι θα του συμπαρασταθούν πριν του τα πάρουν όλα

Αυτό συμβαίνει όταν μπαινοβγαίνουν στις τρύπες τους  χριστιανοποιημένοι γερμανοπαγανιστικής  υφής  μπαφάκηδες  φασίστες που αν και καταγόμενοι από  νησιά τόπους εξορίας δεν κατάλαβαν ποτέ τίποτα απ την ιστορία του τόπου τους

Απλά αφήσαν μακρύ μαλλί

και  φυσικά ο ροκ φασίστας  θα επέλεγε για τον εαυτό του να  αυτο-χαρακτηριστεί ως "παλιός  χριστιανός" και όχι ως "πρωτοχριστιανός" και αυτό έχει την σημασία του μιας και μόνο μια  αυθεντική ορθοδοξία έχει υπάρξει, αυτή των πρωτοχριαστιανών, οι οποίοι ζούσαν σε κατακόμβες, χτυπούσαν αλύπητα (και χτυπίόνταν) απ την εξουσία, ζούσαν κοινοβιακά ,είχαν σαν ύψιστες αρχές στην ζωή του την κοινοκτημοσύνη, την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια και όπως  τέλος αναφέρει ο Β Ραφαήλιδης, η μόνη τους διαφορά με την αναρχία ήταν πως δεν αναγνώριζαν καμια εξουσία παρά μόνο αυτήν του Αγίου Πνεύματος