Σεβασμός και εφηβικός πόθος

 

Το  βήμα τους, η ματιά τους ,η ύπαρξη τους όλη 

μας γεννούσε  επιθυμίες

ότι ονειρευτήκαμε το ενσαρκώνανε

και σε κάθε τους εμφάνιση τους  στα στέκια ο ακράτητος της εφηβείας μας πόθος φούντωνε

όμως  τούτες είχαν μόνο μάτια η μία για την άλλη

και το βλέπες 

άξιζε ο έρωτας τους

άξιζε η αγάπη της μίας για την άλλη

πως να μην το σεβαστείς δαύτο;

πως να μην σεβαστείς έναν ανθρώπινο καμβά που ήταν  μυριάδες φορές καλύτερος από  έναν ακριβοπληρωμένο  πίνακα  ζωγραφικής σε κάποια  γκαλερυ της ρουφιανιάς των ευπόρων;

Όσο και αν θέλαμε...όσο και αν  τα "θέλω" μας ήταν πανίσχυρα και  ανίκητα

σεβαστήκαμε τις επιθυμίες τους

Και πολύ καλά κάναμε

Γιατί αυτό που κερδίσαμε ήταν η  ζωντανή απεικόνιση  της αληθινής αγάπης και πως αυτή πρέπει να  "υπάρχει" ανάμεσα σε δυο ανθρώπους