Οι δίδυμες αδελφές (μαύρος αρχαιοελληνικός μύθος)

 Η Αξιοπρέπεια έζησε φτωχή  όλη της την ζωή

Δεν γνώρισε την μητέρα της και ο  σύντροφος της την εγκατέλειψε πολύ νωρίς

Σε αυτόν  τον κόσμο βάδισε πάντα μονάχη 

Γνώρισε μόνο δυσκολίες και πίκρα

Πίκρα και δυσκολίες. Και τον περισσότερο καιρό απ τα χρόνια της αγωνιζόταν και πάσχιζε για να αποκτήσει τα πιο  αυτονόητα πράγματα

Ο μεγαλύτερος όμως πόνος στην ψυχή της ήλθε όταν γέννησε  τις  δίδυμες κορούλες  της. Την Ζωή και την Ελευθερία.

Φροντίσαν  τότε  αυτοί που  γεννούν μόνο τα δεινά αυτού του κόσμου να χωρίσουν τα κορίτσια από την μάνα τους αλλά και μεταξύ τους

Έτσι οι τρεις τους μεγαλώσαν μονάχες

Η  Αξιοπρέπεια  στην φτωχική  γειτονιά της και η Ζωή με την Ελευθερία  φυλακισμένες  πολλά μέτρα κάτω απ το έδαφος σε χωριστά απομονωμένα  κελιά

Όμως  όσα  χρόνια και αν  περάσαν νιώθαν τα δυο κορίτσια πως  κάτι συμπληρωματικό έλλειπε απ την ύπαρξη τους

Και ήρθε η στιγμή που σπάσανε τους  τοίχους  του εγκλεισμού και βγήκαν στους δρόμους με σκοπό να συναντήσει η μία την άλλη

Και όταν ήρθε εκείνη  η μέρα. όταν οι δρόμοι και η άσφαλτος  γίναν κόκκινο  χαλί και φιλοξένησαν το σμίξιμο  των δυο αδελφών , ο κόσμος άλλαξε για πάντα και η λέξη "πάντα" απέκτησε την κοσμική της ρεαλιστική διάσταση

Η πόλις  ξεκίνησε να αναγεννάτε μέσα απ τις στάχτες που προκαλούσαν  οι πηγαίες  φλόγες που βγαίναν απ τις  ψυχές των ανθρώπων  που δεν γνώριζαν ως τότε  την ύπαρξη  των δυο αδελφών και της μητέρας τους.΄

Η φωτιά σε ότι θύμιζε  τους ανθρώπους που τις  χωρίσαν ήταν η μοναδική αυθόρμητα εκδήλωση  οφειλόμενης απάντησης  της Ανθρωπότητας σε όσους  διά της αρπαγής των βρεφών είχε  διακόψει την  φυσιολογική ανάπτυξη και πρόοδο της

Τα φλεγόμενα κακόγουστα κτίρια των πόλεων καθώς κατέρρεαν  γεννούσαν μια  νέα γυναίκα-μάνα και παιδαγωγό, την Επανάσταση