Το ημερολόγιο της Σούλας 2

Τα Σάββατα όπως σήμερα δεν δουλεύει.

Της αρέσει να παίρνει τα παιδιά της και να κατεβαίνει κάτω στην παραλία, σε κάποιο ερημικό σημείο της Αρετσού , στην αμμουδιά.

Τα παιδιά τρέχουν και παίζουν και αυτή κάθεται σε ένα βραχάκι και τα παρατηρεί

Στην αρχή τα παιδιά θέλαν παιδότοπους με κατασκευασμένα παιχνίδια και δεν τους άρεσε να βρίσκονται στην θάλασσα. Σιγά σιγά όμως καταλάβαιναν πως εδώ είχαν να ανακαλύπτουν κάθε φορά και καινούργια πράγματα που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά και πλέον περιμέναν πως και πως να έρθει το Σάββατο να ξεφύγουν απ το αστικό τσιμεντοποιημένο τοπίο για να δουν λίγο ορίζοντα

Αυτόν τον ορίζοντα καθόταν και σήμερα και κοιτούσε η Σούλα με έναν καφέ στο χέρι

Το κύμα έσκαγε απαλά πάνω στο βραχάκι που καθόνταν και το παρατηρούσε

Σκεφτόνταν πως της έλλειπε ο έρωτας αλλά συνάμα συνειδητοποιούσε πως όποιον την πλησίαζε τον αποστρεφόνταν γιατί αυτό που πραγματικά της έλλειπε ήταν ο 17χρόνος έρωτας. Ο έρωτας εκείνης της εποχής που είχε παρέλθει.

Δεν ήταν μόνο η αθωότητα αλλά και όλη η αίσθηση ενός έρωτα όπως όταν ήταν17 ετών. Το πάθος, η διστακτικότητα, η εφηβική ευγένεια και χιούμορ και η αίσθηση που έχουν για τον χρόνο τα ζευγάρια μιας τέτοιας ηλικίας. Δεν βιάζονται, δεν τεμαχίζουν τον χρόνο σε δουλειά, σε "το παιδί" ,σε "πρέπει να βγούμε κρασάδικο με φίλους" ,σε "κοινωνικές και επαγγελματικές υποχρεώσεις", σε "το γυμναστήριο",σε , σε ,σε χίλια δυο

Στα 17 σου είσαι εντελώς χύμα έχοντας στο μυαλό σου ένα δυο πράματα να κάνεις και χιλιάδες όνειρα

Τώρα στα 45 της δεν υπήρχε αυτό. Υπήρχε κάτι άλλο και σκεφτόνταν πως τελικά επέλεγε να μην μπει σε αυτή την "κάτι άλλο περιπέτεια" αφού δεν την γοήτευε και δεν της άρεσε