ποιήματα από τα κάτω-Η εξολοθρευτής

 

Περπατούσε 

Δεν παραπατούσε

Τους σκοπούς της ποτέ δεν παρατούσε

Μέσα σε  υγρά σκοτεινά και βρώμικα δωμάτια ζούσε

Στις παρυφές αυτού του κόσμου το Αδύνατο  αναζητούσε

 

Μια απόφαση μετά από μια καταστροφή

Τότε που της πήραν ότι της ανήκε στην στροφή

Δέχθηκε τον κόσμο  αυτόν, εχθρό  της να τον καταστήσει

Δέχθηκε  εναντνίων του, να  επαναστατήσει

 

Το πρώτο της θύμα  σε ένα ακριβό ερ μπι εν μπί

Βρέθηκε  νεκρό  με ένα τραύμα στον λαιμό

Ο κύριος  τραπεζίτης σπίτια  φτωχών ξανα δεν θα καταχραστεί

Δεν τα χρειάζεται εκεί που πάει

 

Ο αστυνομικός  της πόλης επιθεωρητής

Παρατηρώντας το θύμα  νεκρό καταγής

Την βάφτισε  αμέσως  θαρρείς

Είναι μια  γυναίκα εξολοθρευτής

 

Η εμπειρία του   έλεγε πως θα  ξαναχτυπήσει

Το άδικο που  την αδικήσε  θα ψάξει να ξανασυναντήσει

Δεν υπάρχει  λογικός ειρμός  στην σκέψη  της

Η εκδίκηση   για αυτήν είναι στέψη της

 

Ζει για να  διορθώσει ότι μπορεί

Και  ξέρει πως  κάποια στιγμή το άδικο θα εκδικηθεί

Θα της πάρει την ζωή

Μα δεν φοβάται και μόνη  προχωρεί

ποιήματα σαν ιστορίες

σε μορφή γραφής

αλλά και με μουσική επένδυση στο τέλος